70 x 90 cm

Oil on canvas 2026

 

In dit werk wilde ik het moment bevriezen waarop de ziel de wereld achter zich laat en zich overgeeft aan de elementen.

"Ik wilde een schilderij maken dat ruikt naar zout en klinkt als het constante ritme van de getijden - een herinnering dat loslaten de hoogste vorm van beweging is."

Ik heb bewust gekozen voor de scherpe tegenstelling tussen het vurige oranje van de lucht en het koele, bijna elektrische blauw van de oceaan. Het symboliseert de grens tussen onze innerlijke passie (het rood van de jurk) en de kalmte van de oneindigheid.

"De Echo van de Branding" slaat op het feit dat de vrouw wegloopt van de toeschouwer.
We zien haar niet meer van voren; we zien alleen nog de indruk die ze achterlaat, zoals het geluid van een golf die terugtrekt in de zee. Het is een eerbetoon aan de momenten van pure Solitude die ons juist weer heel maakt.

 

 

 

                                                                           ***

 

In this work, I wanted to freeze the moment where the soul leaves the world behind and surrenders to the elements.

I deliberately chose the sharp contrast between the fiery orange of the sky and the cool, almost electric blue of the ocean. It symbolizes the boundary between our inner passion (the red of the dress) and the stillness of infinity.

"I wanted to create a painting that smells of salt and sounds like the constant rhythm of the tides—a reminder that letting go is the highest form of movemeny

​

"The Echo of the Tide" refers to the fact that the woman is walking away from the viewer. We no longer see her face; we only see the impression she leaves behind, much like the sound of a wave receding back into the sea. It is a tribute to those moments of pure solitude that,
paradoxically, make us feel whole again.